Algemeen:

Algemene informatie over letland is te vinden op: Landenweb

Officiële naam: Latvijas Republika (Republiek Letland)
Volkslied: ‘Dievs Sveti Latviju’ ('God zegene Letland')
Nationale feestdag: 18 November (Onafhankelijkheidsdag)
Oppervlakte: 64.600 km2 (1,5 x Nederland) (EVD 1998)
Taal: Lets
Hoofdstad:  Riga
Regeringszetel: Riga
Regionale indeling: Letland is ingedeeld in 26 districten en 7 stadsgewesten


Belangrijkste steden (2002)

Bevolking

Land

Inwoneraantal

Riga

910.000

Daugavpils

124.000

Liepaja       

108.000

Jelgava

74.000

      

 

 

Aantal inwoners: 2 348.784
Bevolkingsdichtheid: 37,2 personen per km²
Bevolkingsspreiding: Een derde van de Letse bevolking woont in Riga. Bovendien woont 70% van de Letten in de steden. Buiten de steden is het platteland dan ook dun bevolkt.

Bevolkingssamenstelling (2003)

Nationaliteit

% van de bevolking

Lets  

57,7

Russisch     

29,6

Wit -Russisch

4,1

Oekraïens  

2,7

Pools

2,5

Overigen    

3,4

Infrastructuur:

Het wegennet in Letland is 59.178 km lang, waarvan 7.900 km verhard is en 1.800 voor hoofdweg doorgaan (2004)
Het spoorwegennet is ten dele onderdeel van de spoorwegroute die loopt van St. Petersburg naar Warschau. Het heeft een lengte van 2.347 km , waarvan enkel 271 km geëlektrificeerd is (2004)

Letland heeft naast zeven kleinere havens, drie grote havens tot zijn beschikking, te weten: Ventspils (voor olie en chemicaliën), Riga (steenkool, containers, metalen) en Liepaja (hout)

Recente geschiedenis:

De recente geschiedenis van Letland is er een van bezettingen. Het land, dat in 1918 onafhankelijk was geworden, werd in 1939 als uitvloeisel van het zogenaamde "Molotov-Ribbentroppact" (de verdeling van Oost -Europa door Hitler en Stalin) door de Sovjet-Unie bezet. Gedurende de oorlogsjaren werd de Sovjetbezetting ingeruild voor een Duitse bezetting (1941-1944), waarna het land opnieuw werd ingelijfd bij de Sovjet-Unie. Ten tijde van de perestrojka en glasnost in de Sovjet-Unie groeide ook bij de Letten het verzet tegen de Russische overheersing.

Het Letse parlement kondigde in 1990 de voorlopige onafhankelijkheid van Letland af, en verklaarde vervolgens (na een volksreferendum over deze zaak in maart van dat jaar) in augustus 1991 Letland geheel onafhankelijk. Overigens ging dit alles niet zonder slag of stoot: in deze jaren vonden ernstige botsingen plaats tussen voor - en tegenstanders van de onafhankelijkheid.

Onmiddellijk na de onafhankelijkheidsverklaring knoopten diverse (met name ook West-Europese) landen diplomatieke betrekkingen aan en de Sovjet-Unie kon feitelijk niet anders dan schoorvoetend volgen. De Russische president Jeltsin erkende op 24 augustus de onafhankelijkheid van Letland.
Sinds deze dag werkt Letland aan de opbouw van het land en aan een zo spoedig mogelijke toetreding tot de EU.

Onmiddellijk na het uitroepen van de onafhankelijkheid knoopte Letland diplomatieke betrekkingen aan met de EU. Inmiddels is tussen het land en de EU ook een vrijhandelsovereenkomst gesloten. Medio 1995 is bovendien met Letland een zogenaamde ‘Europa -Overeenkomst’ getekend.

In ‘Agenda 2000' (1997) heeft de Europese Commissie echter de Raad van Ministers afgeraden om reeds in 1998 onderhandelingen met Letland te beginnen over toetreding tot de EU. Zorgen bestaan onder andere over de positie van de Russischtalige minderheid, over de stabiliteit van de Letse economie en met betrekking tot investeringen, landbouw en milieu. Desondanks maakt het land vorderingen en zal de voorbereiding op de toetreding worden versneld. Het programma voor aanpassingen die integratie in de EU mogelijk gemaakt hebben, werd in Letland zelf gecoördineerd door een Europese integratieraad , bestaande uit de belangrijkste Letse ministers.

 

Op 1 mei 2004 is ook Letland daadwerkelijk toegetreden tot de Europese Unie, samen met negen andere landen namelijk, Cyprus, Estland, Hongarije, Litouwen, Malta, Polen, Slovenië, Slowakije en Tsjechië.